เขาเป็นใคร ?

posted on 07 Sep 2011 20:35 by insanescreaming
 
 
เขาเป็นใคร?
แต่งตัวเหมือนนางรำฟ้อนเล็บเลย
 
.........................................................

 
สวัสดีทุกคนค่ะ ได้ฤกษ์กลับมาอัพบล็อกแล้ว คราวนี้มีเรื่องมาอัพเลยพลาดไม่ได้ อิอิ
 
เช้าของวันนี้ แม่ไปส่งที่โรงเรียน ขณะที่ขับผ่านบ้านไม้เก่าๆหลังหนึ่ง...
 
เอ่อ...จริงๆแล้วมันเป็นร้านขายส้มตำ แต่มันยังเช้าอยู่ เจ้าของร้านเป็นยายแก่ๆกำลังเตรียมของ
 
ร้านส้มตำของแกก็อยู่หน้าบ้านซึ่งเป็นลานดินธรรมดาๆ อยู่ในซอย แต่บ้านนี่เก่าสุดจะทน
 
ลานข้างหน้าก็จะจัดวางของ มีโต๊ะ มีเก้าอี้สำหรับลูกค้า ถัดไปอีกข้างหลังเป็นตัวบ้าน
 
บ้านไม้สองชั้น ซึ่งก่อนที่จะถึงบ้านนั้น มันมีแคร่ไม้ไผ่ซึ่งมันเก่ามาก แต่สิ่งที่อยู่บนนั้นคือ...
 
 
ผู้หญิงสวมเสื้อคอกลมแขนกระบอกสีม่วงอ่อน สวมสร้อยอะไรไม่รู้ออกสีเหลืองๆ
 
นุ่งผ้าซิ่นซึ่งเป็นผ้าไหมสีน้ำตาลเข้ม เกล้าผมขึ้น ใบหน้าซีดเผือด นั่งพับเพียบอยู่
 
หน้าแน่นิ่ง ตาลอย (การแต่งตัวเหมือนจะไปฟ้อนอะไรสักอย่าง)

 

 
 
แต่งตัวคล้ายๆแบบนี้เลย..
 
ถามว่าไอ้เราเป็นไง...งงเป็นไก่ตาแตกสิครับท่าน มานั่งทำอะไรเล๊าาา
 
ตอนเย็นกลับมาบ้านเลยมาเล่าให้แม่ฟัง แม่บอก "ทำไมแม่ไม่เห็นเลย" - -'
 
อ้าวจริงง่ะ แม่ก็บอกจริง สรุปเราเห็นคนเดียวเรอะ ??
 
 
...........................................................
 
ม่ายยยยยยยยยยย!!!! T^T
 
 
 

Big bomb day วันสอบ-วันซวย

posted on 20 Jul 2011 16:26 by insanescreaming
 
ระเบิดลูกใหญ่ของวันสอบ...วันซวย...

BIG BOMB DAY !
 
 
 
 
วันนี้เป็นวันสอบมิดเทอมวันแรก เมื่อวานครูให้ถ่ายเอกสารข้อสอบไปแจกเพื่อน
อ่ะเราก็ถ่ายมาเรียบร้อยยย ใส่แฟ้มอย่างดี กะจะเอามาแจกเพื่อน~
 
ปกติแล้วเพื่อนๆเขาจะชอบนั่งที่ศาลาไม้หน้าอาคาร ไอ้เราก็เดินตรงไปอย่างมั่นใจ
ยิ้มมให้เพื่อน ^^ พอเดินขึ้นศาลาไปเท่านั้นแหละ!
 
"ตุ๊บ!!"
 
"กรี๊ดดดดด!!"
.
.
.
ท่านแม่ครับ! ข้าน้อย...เจ็บมากก T T
ส่วนเสียงกรี๊ดนั่นเสียงเพื่อนนะ ไม่ใช่เสียงเรา เหอๆๆ
 
ต่อจากบันไดขึ้นศาลามันมีหลุมซึ่งไม้มันหักนานแล้วจ้ะ เอ่อ...ทำไมไม่บอกตรูฟระ -*-
ตอนนั้นทั้งเจ็บทั้งแสบ นั่งซี๊ดซ๊าด ในขณะที่เพื่อนหัวเราะกันตลกขบขันในความซุ่มซ่ามของเรา
นั่งเจ็บไปได้สักพัก ก้มมองดูขาขวาตัวเอง =[]=
 
ตรงแข้งค่ะ ถลอกและบวมยาวประมาณสี่นิ้ว เลือดซิบนิดๆ
 
ซึ่งเพื่อนก็ไม่ได้สนใจ ก็ตลกเฮฮาและนั่งคุยกันต่อ โดยที่ไม่มีใครสนใจถามว่าเจ็บมั้ย
และก็ไม่มีใครพาไปห้องพยาบาล...
 
พอนั่งไปได้สักพักก็เลยเดินไปห้องพยาบาลเอง ไปมันคนเดียวนี่แหละ
เขาเ้ป็นแค่เพื่อนร่วมห้อง ไม่ใช่เพื่อนสนิท คงไม่ได้สนใจอะไรเราล่ะมั้ง เฮ้อ...
 
 
พอไปถึงก็มีเพื่อนร่วมห้องที่แสนดีคนหนึ่งมาเห็นเข้า เลยมาช่วยล้างแผลให้~
บ๊ะ! เขาเป็นผู้หญิงที่น่ารักและนิสัยดีจริงๆ ^^
 
ต่อจากนั้นครูและรุ่นพี่ก็เอาแอลกอฮอล์มาเช็ดแผล แสบบบ!!! ถึงทรวงในกันเลยทีเดียว! ToT
เอาผ้าปิดและติดเทปกาวก็เป็นอันเสร็จ เอาเป็นว่าขาเจ็บไปเข้าห้องสอบก็แล้วกัน
พอเพื่อนกลุ่มที่อยู่ศาลาเห็นขาเราทำแผลเสร็จเขาก็ถามว่าเจ็บมั้ยโดยไม่ได้ต้องการคำตอบ
 
เขาต้องการแค่ "หัวเราะเยาะ" ในความ "ซุ่มซ่าม" ของเราเท่านั้นเอง ไม่ได้สนอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเลย
 
 
 
 
...คนมีน้ำใจมันช่างหายากจริงๆ...
แต่ยังไงก็ขอบคุณเพื่อนสาวคนนั้นที่เป็นห่วงเป็นใยและฝากก่อนกลับบ้านว่าให้พักรักษาตัวจ้ะ ^^
 
 

เขาว่าหนูเกเร - -

posted on 07 Jul 2011 00:35 by insanescreaming
 
 
แม่! ทรงผมหนูผิดระเบียบแล้วเขาว่าหนูเกเร!!~ -*-
I'm so bore...
 
 
ไอ้เดี๋ยวนี้น่ะน้าา... ครูเขาวัดนิสัยใจคอกันที่ทรงผมแล้วรึเนี่ย
ถึงทรงผมเราจะผิดระเบียบนะ แต่อย่างน้อย...

- ฉันก็ไม่เคยลักขโมยของของใคร
- ฉันไม่เคยเถียงพ่อแม่
- ฉันไม่เคยทะเลาะกับพี่ชาย
- ฉันไม่เคยทำไม่ดีกับคนอื่นโดยไม่มีเหตุผล
- ฉันไม่เคยหนีออกจากบ้าน
- ฉันไม่เคยกินเหล้าเมาจนหมดสภาพ
- ฉันไม่เคยสูบบุหรี่
- ฉันไม่เคยขัดใจพ่อแม่โดยไม่มีเหตุผล
- ฉันไม่เคยเรียกร้องสิ่งของที่ไม่จำเป็นจากพ่อแม่
- ฉันไม่เคยหักหลังเพื่อน
- ฉันไม่เคยเสียพรหมจรรย์ให้ผู้ชายคนไหน
- ฉันไม่เคยคิดจะฆ่าตัวตาย
และสุดท้าย...ฉันไม่เคยคิดอกตัญญูต่อพ่อแม่...

 
 
ก็ฉันเป็นตัวของตัวเอง ฉันอยากดูดีบ้าง เรื่องบุคลิกเป็นสิทธิส่วนบุคคล
จริงๆแล้วกฎของโรงเรียนไม่น่าจะมีกฎบังคับเรื่องที่เกี่ยวกับบุคลิกภาพด้วยซ้ำ

ฉันตัดทรงผมผิดระเบียบ คุณจะว่าฉันไม่เคารพกฎก็ได้ แต่อย่าเอาทรงผมมาวัดนิสัยใจคอของฉัน...เข้าใจไหมคะ คุณครู...
 
 
สำหรับวันนี้...ราตรีสวัสดิ์ค่ะ :)
 
 
 
 
เมื่อวานพี่ที่รู้จักกันแกขอให้ช่วยทำการบ้านวิชาศิลปะ หัวข้อ "ภาพประทับใจ"
 
แกบอกว่าเอาภาพที่เกี่ยวกับเทควันโด เพราะเจ๊แกขอพ่อตั้ง 1 ปี 11 เดือน กว่าจะได้มาเรียน
 
ไอ้เราก็เลยไปนั่งค้นหาภาพ แล้ววาดซะ...
 
 
 
 
คือว่าหนูก็วาดได้แค่นี้ล่ะนะเจ๊ เอาไปเถอะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าเอาไปให้ที่โรงเรียนอีก
 
เพราะอยู่คนละโรงเรียนกัน 555+ ส่วนเรื่องประทับใจเจ๊ก็พูดไปเองแล้วกัน ไม่รู้จะแต่งให้ว่าไง
 
 
 
ตอน ม.2 ก็เคยเจอหัวข้อภาพประทับใจ เลยวาดรูปดอกกุหลาบเหี่ยวๆดอกนึงไปส่งครู
 
ครูถามว่าภาพนี้ชื่ออะไร เลยตอบไปว่า "ความทรงจำ"
 
แล้วครูถามว่ามันมีที่มายังไง เลยบอกว่า ดอกไม้นี้มีคนเอามาให้พี่ชาย
 
เมื่อวันวาเลนไทน์ 2 ปีที่แล้ว มันเหี่ยวแห้งขนาดนี้พี่ชายยังไม่เอาไปทิ้งเลย
 
ยังอุตส่าห์เก็บไว้อีก...
 
ดอกกุหลาบเหี่ยวแห้งดอกนั้นเปรียบเสมือนความรักที่จบลงไปแล้ว
 
ถึงแม้มันจะนานเท่าไหร่ เราก็ยังจดจำได้ และยังหวนนึกกลับไปถึงมันในบางครั้ง
 
เหมือนกับที่พี่ชายเรายังเก็บกุหลาบดอกนั้นไว้ ไม่ทิ้งมันไปสักที
 
 
...ราตรีสวัสดิ์...
 
 
 
 


"คนที่เรารัก" เราทำเพื่อเขาได้ทุกอย่าง ถ้าเขามีความสุขเราก็ยอมทำ...

...ถึงแม้สิ่งที่จะทำให้เขามีความสุขได้คือการ "บอกลา" ก็ตาม...



รู้ตัวนะว่าเป็นคนขี้หึง คอยจับผิด ไอ้นั่นไอ้นี่ตลอด เจ้าอารมณ์ เลือดร้อน

เราทำให้เขาเหนื่อยใจ อยากบอกว่า... "ขอโทษนะ" ..........

สองสามอาทิตย์ที่ผ่านมาอยู่ในช่วงปรับปรุงตัว เพื่อเขา และเพื่อความรัก

พยายามฟังเหตุผล และเชื่อใจ ไว้ใจ เริ่มเข้าใจความรู้สึกเขา

พยายามเป็นคนใจเย็น ...ทุกอย่างกำลังจะลงตัว หวังว่าเธอคงจะมีความสุขนะ




มาวันนี้เธอแปลกไป... ถาม ซักไซ้ สุดท้ายได้คำตอบว่า

"เราควรจะกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม"

ด้วยเหตุผลที่ว่า ตอนเราเป็นเพื่อนกัน มันดีกว่าตอนนี้เยอะ...



...รู้สึกเหมือนหัวใจหยุดเต้น...




ฝืนใจ... ตอบไปว่า "ได้สิ เรายังเป็นเพื่อนกันได้" แต่รู้ไหมในใจ...ไม่เคยฝืนอะไรขนาดนี้

รู้ไหมเวลาที่ผ่านมา...




'ฉันรักเธอ'


'ฉันปรับปรุงตัวเองเพื่อเธอ'


'ฉันยอมทุกอย่างถ้าเธอจะรักกันต่อไป'






วันก่อนรักกันดีๆ วันนี้มาบอกลากันไป แล้วสิ่งที่ฉันทำล่ะ...

....................................................................................

ก็ตั้งใจทำอะไรเพื่อใครสักคนอ่ะ!!!!!!
 
 

ถ้าเปรียบเทียบระหว่างฉันกับบทเพลง...เหรอ?
 
 
 
 
เพลงๆนี้คงจะเป็นเพลงรักที่ไม่มีคำว่า 'รัก' ...
เพราะฉันได้บรรยายความรู้สึกทั้งหมดที่มีต่อเธอลงไปในใจความของเพลง
หลับตาลง...ขอให้เธอใช้ใจฟัง ฟัง...ฟังเพลงนี้...

แล้วเธอจะรู้สึกว่าได้ยินคำว่า 'รัก' ไปโดยปริยาย ^ ^
 
 
 
 
...ก็เปรียบกับทุกสิ่งที่ทำให้เธอ รู้ไหมที่ทำเพราะอยากให้รู้ว่า 'รัก'
ไม่ได้อยากให้เธอได้ยินจากปากฉัน แต่อยากให้เธอได้ยินมันจากความรู้สึกของเธอเอง...
 
 
 

ประทับใจหนึ่งในข้อสอบ

posted on 26 Feb 2011 10:24 by insanescreaming
 
 
...ณ วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2554...
 
กำลังนั่งทำข้อสอบอย่างเคร่งเครียด (เหรอ ??) ก็ไปสะดุดกับข้อความในข้อสอบข้อหนึ่ง
 
พออ่านเสร็จปุ๊บก็รีบจดใส่กระดาษทันที เสียดายที่ไม่มีให้กด Like
 
 
......................................................
 
"เมื่อต้นไม้ถูกหักกิ่ง มันไม่เคยเสียเวลาให้เกิดความเจ็บปวด ท้อแท้
หากแต่พยายามปักกิ่งแทงหน่อขึ้นมาใหม่ แล้วปล่อยกิ่งหักนั้นให้ตกลงดิน
กลายเป็นปุ๋ยอันโอชะให้แก่ราก เพื่อเป็นอาหารเลี้ยงลำต้นต่อไป"
 
.........................................................................
 
 
โดนใจอย่างแรง มันทำให้นึกถึงความรักครั้งที่ผ่านๆมา ที่เจ็บแล้วไม่เคยจำ
 
ยังให้เขากลับมาซ้ำความเจ็บ เราน่าจะปล่อยวางมันไปเหมือนต้นไม้ต้นนั้นซะดีกว่า
 
แต่เสียดายที่มาเจอข้อสอบนี้ช้าไป...
 
...แต่ยังไงก็ดีกว่าไม่เจอนะ จริงไหม? ^_^